Reactiemoderatie staat aan op deze site.
Dit betekent dat je reactie niet zichtbaar zal zijn,
tot deze is goedgekeurd door een beheerder.
Gelukkig zijn we niet zo moeilijk en vinden we veel goed!
Al twaalf jaar lang heb ik dezelfde mobiele telefoonprovider, al twaalf jaar lang heb ik hetzelfde telefoonnummer. Ik ben doodsaai.
En meestal wordt mijn contract stilzwijgend verlengd, zonder dat ik gebruik maak van het aanbod om een nieuw toestel uit te zoeken. Ik was tevreden met mijn Nokiaatje waar ik mee kon bellen en smsen. Dat er een camera en een radio op zat, vond ik al een enorme luxe.
Frank haalde me over om dit keer wél een nieuw toestel uit te zoeken. ‘Echt iets voor jou, met al die gadgets die er tegenwoordig opzitten!’. En zo stond ik op de laatste mooie zomerdag van dit jaar in een snikhete belwinkel, waar een meisje, even oud als mijn dochter, me een telefoon verkocht.
‘Wat moet er allemaal op zitten?’, vroeg ze, terwijl ze voor me uit liep naar de vitrine. ‘Eh. Een camera en een radio.’ antwoordde ik. ‘Dat hebben tegenwoordig bijna alle toestellen.’ merkte de verkoopster op. Ik liep achter haar, maar ik durf te wedden dat ze wanhopig met haar ogen rolde.
En zo kwam ik thuis met een übercoole Samsung Galaxy. Met internet, een mp3-speler, een radio en een camera. Gelukkig kun je er ook mee bellen en smsen!
‘s Avonds kroop ik op de bank met mijn nieuwe telefoon. Ik kreeg ‘m aan de praat en was de hele avond bezig met instellen. Achtergrondje, beltoon, contacten. Ik kwam een heel eind, maar echt makkelijk ging het niet.
Laat op de avond kwamen Michelle en Tijl nog even langs. Trots toonde ik mijn nieuwe aanwinst aan Michelle en merkte terloops op ‘maar ik weet niet hoe…’.
‘Kom eens hier!’, zei Michelle en ze pakte de telefoon uit mijn hand. Klik, klik, kllk. Binnen een kwartier had ik haar foto als achtergrondje (ja, dat wilde ik), had ze overbodige dingen verwijderd en handige dingen ingesteld, inclusief een geweldige schermbeveiliging.
Tevreden nam ik mijn telefoontje weer in ontvangst, terwijl Michelle vriendelijk iets mompelde over een klein generatie-kloofje. De schat.
De volgende dag vroeg Frank of ik blij was met mijn nieuwe telefoon. ‘Ja, hartstikke!’ antwoordde ik enthousiast. “Werkt alles nu? Kun je internetten en emailen?’ vroeg Frank weer. Ik knikte overtuigend.
‘Stuur me eens een email dan!’ daagde Frank uit.
Ik pakte mijn mobiel, opende een schermpje, typte vlotjes ‘ik vind jou lief!’ en klikte zelfverzekerd op ‘verzenden’.
Frank’s mobiel piepte.
Om aan te geven dat hij zojuist een sms had ontvangen.
